گابريل گارسيا ماركز

گابريل گارسيا ماركز در سال 1982 موفق به كسب جايزه‌ي نوبل ادبيات شد. آکادمی نوبل در توضيح اهداي نوبل به اين نويسنده گفته است: «به دليل رمان‌ها و داستان‌های کوتاه او که در دنیایی غنی از تخیل، فضای فانتزی را با فضای واقعی پیوند می‌زند و زندگی یک قاره و کشمکش‌های آن را به تصویر می‌کشد».

پيشنهاد ما براي خواندن يكي از آثار اين نويسنده‌ي برنده‌ي نوبل، رمان «عشق در روزگار وبا» است. كاوه ميرعباسي، مترجم اين كتاب كه آن را مستقيم از زبان اسپانيايي به فارسي برگردانده است، در مورد اين كتاب مي‌گويد: «كتاب «عشق در روزگار وبا» رئالیسم جادویی نیست، درواقع یک رمان عاشقانه شبه‌تاریخی با رمانتیسم شاعرانه‌ای فوق‌العاده است. اما آن عناصر باروک که در «صدسال تنهایی» هست این‌جا هم به‌چشم می‌خورد. این رمان ساختار بسیار هوشمندانه‌ای دارد. مثلا همین عنصر وبا در رمان قابل توجه است که هم به‌عنوان عامل تزیینی و حاشیه‌ای حضور دارد. و آن پایان درخشان، دقیقا وبا را به یک عنصر تعیین‌کننده‌ي دراماتیک تبدیل می‌کند. «عشق در روزگار وبا» به نظر من یک کار بی‌عیب و نقص تمام‌عیار است».

برشي از اين كتاب را از زبان مترجم آن، كاوه ميرعباسي مي‌شنويم:


از برندگان نوبل ادبيات بيشتر بخوانيد:

كازوئو ايشي‌گورو
اورهان پاموك
ماريو بارگاس يوسا