1395/06/23

آنچه نبايد به بچه‌ها گفت

اگر والدين و بچه‌ها كامل بودند خيلي خوب مي‌شد. ديگر موقعيتي پيش نمي‌آمد كه پدر و مادرها از دست بچه‌هايشان كلافه شوند؛ چون بچه‌ها هرگز بد رفتار نمي‌كردند.

متأسفانه والدين و بچه‌ها انسانند و كامل نيستند. اگر پدر و مادر باشيد، وقتي كه كلافه مي‌شويد، ممكن است فكر نكرده، چيزي به فرزندتان بگوييد. در ادامه، به برخي موارد اشاره مي‌كنيم كه بايد از گفتن‌شان به فرزندانتان، خودداري كنيد.

«اي كاش اصلاً به دنيا نيامده بودي»

هيچ بچه‌اي هرگز نبايد چنين حرفي را از پدر و مادرش بشنود. حتي اگر از دست بچه‌هايتان آن‌قدر كلافه هستيد كه مي‌خواهيد دَرِ دهانتان را باز كنيد، در صورتيكه فكر مي‌كنيد مي‌خواهيد اين حرف را به زبان بياوريد، زبانتان را گاز بگيريد. چنين جمله‌اي، نه فقط همان موقع كه به زبان ميايد، احساسات كودك را جريحه‌دار مي‌كند، بلكه به عزت نفس او آسيب مي‌رساند و موجب مي‌شود حس كند ناخواسته است.

«يالَا راه بيفت وگرنه همين‌جا وِلِت مي‌كنم». درك كودكان از زمان، مانند بزرگ‌ترها نيست. اگر فرزندتان از پيش، ترس از ترك شدن يا گم شدن دارد، هنگامي‌كه شما چنين عبارتي را به زبان مي‌آوريد، به ترس او مي‌افزاييد. سعي كنيد پي ببريد چرا دارد وقت‌كشي مي‌كند و آنچه از دستتان برمي‌آيد انجام بدهيد تا او را راه بيندازيد بي‌آنكه در او ترسي ايجاد كنيد.

«هيچ‌وقت اون كاري رو كه بهت مي‌گم، انجام نمي‌دي»

وقتي چنين جمله‌اي را بارها و بارها مي‌گوييد، فرزندتان خيلي زود چنين حس مي‌كند كه نمي‌تواند هيچ كاري را به درستي انجام بدهد. كم‌كم به اين فكر مي‌افتد كه اصلاً چرا بايد خودش را به زحمت امتحان كردنش بيندازد. سعي كنيد اين عبارت را به كار ببريد: «مايل هستم اين كار رو به اين صورت انجام بدي». آنچه كه مي‌خواهيد بگوييد را طوري مشخص بگوييد، كه دركش كند و بتواند آنچه از او خواسته‌ايد را به انجام برساند.

«اي‌كاش مثل برادر/ خواهرت بودي»

هيچ‌كس دوست ندارد با ديگري مقايسه شود. همه دوست دارند بابت همان كه هستند، تقدير شوند. گفتن جمله‌هايي از اين دست، فقط منجر به اين مي‌شود كه فرزندتان حس بي‌كفايتي كند و به هم‌چشمي با خواهر يا برادرش تشويق بشود. كودكي كه غالباً چنين جمله‌اي را مي‌شنود، ممكن است حس كند كه نمي‌تواند هيچ‌كار به‌درد‌بخوري انجام بدهد، چون هيچ‌وقت نمي‌تواند به خوبي خواهر يا برادرش باشد. به جاي مقايسه كردن بچه‌هايتان، بپذيريد كه هر بچه‌اي با ديگري متفاوت است و نقاط قوت و ضعف خاص خودش را دارد. تفاوت‌ها را ارج بنهيد و بابت هماني كه هستند، دوستشان بداريد.

گفتن حرف‌هاي تحقيرآميز درباره‌ي والد ديگر فرزندتان

لازم نيست بچه‌ها ميانه‌ي اختلاف نظر پدر و مادرشان قرار بگيرند يا بشنوند كه شما از آن ديگري، بدگويي مي‌كنيد. اين امر ممكن است سبب شود كودك فكر كند كه بايد جانب يكي را بگيرد، يا اين‌كه او هم اجازه دارد كه از پدر يا مادرش بدگويي كند. حتي اگر از همسرتان جدا شده‌ايد، مهم است كه درباره‌ي او جلوي فرزندتان فقط حرف‌هاي خوب بزنيد.

«توان خريدش را نداريم»

اگر مكرراً به بچه‌هايتان بگوييد كه پولتان به خريدن چيزهايي كه مدنظرش است نمي‌رسد، شايد اين طور فكر كنند كه پول مي‌تواند خوشبختي بياورد. از سوي ديگر، لازم هم نيست براي آنها دليل بياوريد كه چرا پاسخ شما به خواسته‌ي آنها، نه است.

ثبت نظر