اين‌ همه آدم در دنيا دارند نباتي زندگي مي‌كنند. بيدار مي‌شوند، و مي‌خورند و مي‌دوند و مي‌خوابند. همين. مگر به كجاي دنيا برخورده؟ بابا گفت جوري زندگي كن كه بعد از تو آدم‌ها تو را يادشون بيايد. تئاتر نونهالان گيلان اول شده‌ بودم. بابا ماشين آقا جان را گرفته بود و من را آورده بود خانه. لباس شيطان را از تن در نياورده بودم هنوز. شنل و شاخ و دمي كه مامان درست كرده بود نمي‌گذاشت درست راه بروم. بابا برايم 1 عروسك جايزه خريده بود. كله عروسك را كنده بودم. داشتم چشمش را از گردنش در مي‌آوردم بيرون. مي‌خواستم بفهمم چرا وقتي مي‌خوابانمش چشمش بسته مي‌شود. بابا عروسك را گرفت گذاشت كنار من. من را نشاند رو به روي خودش. گفت من كسي نشدم، اما تو و رامين بايد بشويد. يادت مي‌ماند؟ گفتم آره بابا، يادم مي‌ماند. فردايش رفت و ديگر نيامد. چي از بابا به من رسيد غير از اين حرف و چشم‌هاي سبزش، نيامد كه ببيند حرفش زندگي مرا خراب كرده. خودش كسي نشد چرا بايد من مي‌شدم؟
زبان فارسي
نويسنده نسيم مرعشي
سال چاپ 1396
نوبت چاپ 20
تعداد صفحات 192
قطع رقعي
ابعاد 14.5 * 21.4 * 1
نوع جلد شوميز
وزن 225
شابك9786002294821

كالاهاي مشابه

سبد خريد مشترياني كه اين كالا را خريده‌اند