ما آدم‌هاي بيچاره‌اي بوديم و ستوان مكري بيچاره‌تر از ما. درست است كه ليسانس وظيفه بود و فرمانده ما اما كسي او را به رسميت نمي‌شناخت و همه به او مي‌گفتند:«ستوان سوتي.» اين حرف معني‌اش اين بود كه درجه‌هاي ستوان مكري را جدي نگيريد. ما بيچاره بوديم چون عدل شده بوديم سرباز پياده و ستوان مكري بيچاره‌تر بود چون شده بود فرمانده ما. اما بيچارگي او همين‌جا تمام نمي‌شد...
زبان فارسي
نويسنده احمد غلامي
سال چاپ 1392
نوبت چاپ 6
تعداد صفحات 252
سايز رقعي
ابعاد 14 * 21 * 1.3
نوع جلد شوميز
وزن 375
شابك9789643807337